Nov 2017

M D W D V Z Z
30 31 1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28 29 30 1 2 3
 



 

Lien Annicaert - Terrarium

don 29/11/2012 > don 04/04/2013

In TERRARIUM dolen mensen rond in een stad.
Ze zetten routes uit, paden waar het veilig wandelen is. Ze kennen de weg, voeren hun vaste handelingen uit. Ze wijken niet af. Terwijl ze zo lopen en handelen creëren ze hun eigen habitat, hun eigen plek afgebakend met hun eigen alledaagse handelingen en gewoontes. Ze verbeelden zich een stad in de stad. Hun stad. Waar hun regels gelden en zij kunnen zijn wie ze willen zijn. Maar soms kruisen hun paden elkaar en ook hun blikken dwalen af. Af en toe blijven ze staan, vormen ze figuren, vertellen ze verhalen. De een al minder waar dan de ander.

Met TERRARIUM wil ik onderzoeken hoe de architectuur de mens, haar gedrag en haar ontmoetingen beïnvloedt en vice versa.Ik geloof heel sterk dat mensen zich op een bepaalde manier, door hun alledaagse handelingen en dus vaak ook onbewust, zich hun stukje van een stad toeëigenen en dat de architectuur van een stad enerzijds en de manier waarop mensen hierin voortbewegen en ontmoetingen met elkaar aangaan anderzijds, elkaar beïnvloeden.

TERRARIUM bevat een aantal thema’s die steeds terugkeren in mijn werk: gewoontes en patronen, identiteit & de grootstad.De vaste vormen & heldere structuren waarin mensen hun leven indelen en waarmee ze proberen de drukte rondom zich beheersbaar en hun verhouding tot andere mensen begrijpbaar te maken, fascineren me. Zeker in een grootstad als Brussel, waarin mensen vaakgejaagd hun leven leiden, trekken kleine alledaagse handelingen, vaste patronen en gewoontes mijn aandacht: de manier waaropiemand koffie drinkt, zijn krant leest, de deur opent; de manier waarop iemand zijn vaste plaats in de metro zoekt of de kortste wegvan de metrodeur naar de uitgang kent... Het zijn kleine handelingen die niemand opvallen, maar die ongemerkt een rustpunt vormenin de gejaagdheid, een onbewust gedeelde houvast.

TERRARIUM is een installatie-performance waarin mensen in een grootstad en hun methodes om te overleven in dit Niemandsland, deze grijze plek waar iedereen Iemand probeert te zijn, worden geobserveerd.

De ’Onzichtbare Steden’ van Italo Calvino (1972) vormt het vertrekpunt voor TERRARIUM.Daarnaast haal ik ook inspiratie uit-de foto’s en verhalen uit ’Sweet Earth -Experimental Utopias’ in America van fotograaf Joel Sternfel, de psycho-geografie, de tekeningen van architect en striptekenaar François Schuiten en de films van Roy Andersson.

’Onzichtbare Steden’ boek is opgebouwd uit een aantal dialogen tussen wereldreiziger Marco Polo en de veroveraar Kublai Kan en vijfenvijftig verhalen
waarin Marco Polo op een poëtische manier de steden beschrijft die zich in het uitgestrekte rijk van de keizer bevinden. Alleen, hij beschrijft de steden niet louter architecturaal, maar vanuit het gedrag van de mensen in de steden, vanuit de waarden die deze mensen belangrijk achten, vanuit de verhalen die ze met zich meedragen... alsof dit de vorm van de stad bepaalt en vice versa. Daarenboven lijkt Marco Polo het steeds over eenzelfde stad te hebben. Alle vijfenvijftig ’onzichtbare’ steden vormen zo evenveel perspectieven op die ene stad, ze zijn stukjes van eenzelfde stad, steden in die stad.

"In gedachten antwoordde Marco Polo (...) dat hoe meer hij ronddwaalde in onbekende wijken van verre steden, des te beter hij de andere steden begreep waar hij door was getrokken om uiteindelijk daar aan te komen, en hij ging de etappes van zijn reizen na, leerde de haven kennen waar hij het anker gelicht had, de vertrouwde plaatsen uit zijn jeugd, de omgeving van een huis, en een pleintje in Venetië waar hij als kind overheen rende." -Italo Calvino, "De onzichtbare steden"
 
TERRARIUM is het afstudeerproject van Lien Annicaert aan de deeltijdse opleiding Theaterdocent/Regie aan de Toneelacademie Maastricht.