Dec 2017

M D W D V Z Z
27 28 29 30 1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 29 30 31
 



 

Nele Vereecken, Bernard Van Eeghem, Barbara Claes & Mira Helmer - PIANOFORTE

maa 15/06/2015 > vri 26/06/2015


P I A N O F O R T E

Deurenkomedie
Luchtig toneelstuk, waarin de personages verstrikt raken in allerlei intriges.
Liefhebbers van toneel houden niet per definitie van deurenkomedies

Op vrij reguliere basis, voorlopig elke week, komen Barbara Claes, Mira Helmer, Bernard Van Eeghem en Nele Vereecken samen om over bepaalde onderwerpen te praten en te discussiëren. Later en naarmate het proces vordert zal die frequentie van samenkomen worden verhoogd. De gesprekken vinden plaats in Elsinor, de ruime aangename zolderzaal van gemeenschapscentrum en kunstenwerkplaats de Pianofabriek te Sint-Gillis, Brussel.

Ze praten over actuele thema’s en andere hete hangijzers. Het kan ook over rode bessen gaan, het weer, de gangbare roklengte, de waan van de dag of ander keurig geroddel, enfin niets is hen te min. Maar steeds worden de kleine thema’s uit het dagelijks leven ook beschouwd vanuit de algemene en diepere context van de huidige samenleving in zijn veelomvattende totaliteit. Met inbegrip van diens geschiedenis en inherente toekomstmogelijkheden.

De geänimeerde conversaties worden integraal opgenomen en naderhand nauwgezet uitgeschreven inclusief spreekfouten, aarzelingen, stiltes et cetera. Het enorme tekstboek dat al snel ontstaat wordt uitgeprint en zo snel mogelijk gelezen. Hierbij worden de rollen van de sprekers verschillende keren gewisseld. Dit creëert nieuwe invalshoeken en dito inzichten die bij een uiteindelijke montage en selectie erg nuttig zullen zijn.

Wat dit uiteindelijk oplevert is nog niet met zekerheid te voorspellen. Wel is het de bedoeling om voor al dat materiaal een theatrale vorm te vinden die luchtig wil zijn en gelijk de ernst van de veelal complexe en diepgaande inhoud zowel ex- als impliciet kan uitdrukken. De aanvankelijk triviale anekdotiek herbergt aldus onderhuids een meervoudige en diepere betekenis.

Qua toneelvorm dachten ze hierbij in eerste instantie aan een deurenkomedie. Hoe zijn ze hierop uitgekomen? Misschien om bij wijze van spreken en stoute overdrijving onmiddellijk met elke opnieuw geopende deur een vers thema aan te vatten en zo gestadig een luchtig toneelspel te ontwikkelen waarin protagonisten en personages in allerlei intriges verstrikt raken en waarbij net die persoonlijke leefwereld de veruitwendiging zal zijn van universele thema’s zoals geboorte, liefde, dood en de ontstuitbare stuwkracht van de seksualiteit, zoals het conflict tussen individu en gemeenschap en de onweerstaanbare drang naar macht, zoals de rol van het geld en bij uitbreiding die van de globale wereldeconomie alsook de gedurige wisselwerking tussen rede en irrationaliteit en het belang van spiritualiteit en kunst. En zoals nog zoveel meer.

Werkproces: najaar 2014, voorjaar 2015 en eventueel ook najaar 2015.
Afmonteren: najaar 2015.
Premièrereeks: eind 2015 of voorjaar 2016.


P I A N O F O R T E

Comedy of doors
a light-hearted play, wherein the personages get entangled in all sorts of intrigues. People who like theater do not necessary like a comedy of doors.

On a regular base, for the moment once every week, Barbara Claes, Mira Helmer, Bernard Van Eeghem en Nele Vereecken come together to talk and discuss about certain subjects. Later on in the process the frequency of coming together will be raised. The talks take place in ’Elsinor’, the big and pleasant atticspace of communitycentre and artworkspace ’De Pianofabriek’ in Sint-Gillis, Brussels

They talk about themes of present interest and other ticklish questions. But it could also be about red berries, the weather, the current skirt length, the delusion of the day or other choice gossip. In short, there is no subject they look down on.
But the small themes from daily life are also viewed from the general and deeper context of present day society in its all comprehensive totality. Thus including its history and inherent possibilities for the future.

The animated conversations are being integrally recorded and afterwards conscientiously written out, including the conversational errors, the waverings, the silences, etcetera. The enormous textbook that originates out of this is being printed out and read out loud as soon as possible. During these readings the roles of the speakers are distributed by turns. This creates new angles of incidence and insights which might come in use in the final montage and selection of the text.

What the eventual result of all this will be is unpredictable. But the main goal is to find a theatrical form for the created material, a form that wants to be light-hearted but can, at the same time, express both ex- and implicitly, the seriousness of the often complex and profound content. In this way the initial trivial anecdotallity subcutaneously accommodates multiple and profound meaning.

The form they had in mind, in the first instance, was a comedy of doors... How did they come up with this idea? Maybe, in bold exaggeration and in a manner of speaking, to tackle a new theme with every newly opened door and thus to steadily develop a light-hearted play wherein protagonists and personages are entangled in all sorts of intrigues, and wherein exactly the personal will eventually be the externalisation of universal themes like, birth, love, death, and the unstoppable propulsive force of sexuality, like the conflict between the individual and the community and the irresistible drive for power, like the role of money and, in expansion, that of the global world economy, along with the continual interaction between reason and irrationality and the importance of spirituality and art. And like so much more...

Workingproces: autumn 2014, spring 2015. Maybe even autumn 2015.
Final montage: autumn 2015.
Premiere: end 2015 or beginning of 2016.